Laurel Brunner / Verdigris blog’u
drupa’ya ilk kez 1986’da Seybold Publishing standında tuhaf bir iki hafta geçirdiğimde katıldım. Apple tarafından sağlanan üç eski Mac’imiz vardı; 128 KB RAM’e sahiplerdi ve büyük ilgi gördüler. Andy Tribute başyazı sorumlusuydu ve kapsamımız The Seybold Report on Publishing Systems’in iki, hatta üç sayısını kapsayacak şekilde genişledi. Stilettolarla geçirdiğim iki hafta, Aşil tendonlarımda ciddi hasara neden oldu: hiçbir zaman gerçekten geriye esnemediler. Geçen hafta drupa öncesi basın toplantısında, sektörümüzün 1986’dan bu yana ne kadar değiştiğini düşünmemek imkânsızdı. Mac 2024’te 32 GB’a kadar RAM var ve bir gigabaytta bir milyon kilobayt var, yani evet teknoloji grafik endüstrisine yöneldi. Ayrıca 1986’da drupa’da 425.000’den fazla ziyaretçi vardı ve 2024’te 260.000’e yakın ziyaretçi bekleniyor. Teknoloji, baskı şirketleri için büyük değişikliklere yol açtı, ancak sayıların azalması, çevresel sürdürülebilirliğin büyük bir kazanımı anlamına geliyor.
Sürdürülebilirlik, bu ön medya etkinliğinde sunum yapan her kuruluşun dilindeydi. On yedi katılımcı ve Messe Düsseldorf, dünyanın dört bir yanından gelen gazetecilerin bilgece sözlerini duymalarını sağlamak için ellerinden geleni yaptı. Kendimize güvenerek şarap içtik, yemek yedik ve otobüslerle dolaştık ve katılımcı temsilcileri baş edebilecekleri kadar el sıkışmaya özen gösterdiler ki bu da hatırı sayılır bir miktardı.
Yalnızca bir şirket, Ricoh, sürdürülebilirlik taahhütleriyle ilgili gerçek verileri sundu. Ricoh, drupa öncesi etkinlikte Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Hedeflerine atıfta bulunan tek şirketti. Şirket, işinin merkezinde sıfır karbonu ve döngüsel ekonomiyi barındırıyor ve Ricoh’nun drupa varlığı açısından hayran kalacak pek bir şey olmamasına rağmen, sürdürülebilirlik taahhüdü gerçek. Örneğin Ricoh, 2022’de işlenmemiş malzeme kullanımını 2020’ye kıyasla %85 oranında azalttı.
Elbette ödüller var. En iyi övünme ödülü, S10 ve S11 nanografik baskı teknolojisini geliştirmek için yaptığı 1 milyar euro’luk yatırım temelinde Landa’ya gidiyor. S10’un elliden fazlası satıldı ve Landa drupa’da bu B1 baskı makinesinin yeni neslini piyasaya sürecek. Landa S11 ve S11P, kafalarda daha hızlı veri işleme olanağı sayesinde S10’un çıkış hızını ikiye katlayarak 11.200 tabaka/saate çıkarıyor. Landa için 650 kişi çalışıyor ve bu da kurulu baskı makinesi başına 13 kişinin çalıştığı anlamına geliyor ve bu rakam kişi başı 20 milyon euro’ya yaklaşıyor. Yatırımın Geri Dönüşü Landa’nın yıllarını alacak ve şirketteki yatırımcılar göz önüne alındığında, girişimi gösterişli bir projeden çok daha fazlası olarak görmemek zor.
Dürüstlük ödülü, bize yeni bir şey ya da başka bir şey hakkında bilgi veremediklerini itiraf ettiği için Kurz’a gidiyor. Ayrıca en gerçeküstü sunum ödülünü de kazandılar: Yaratıcılık ve Teknoloji Aşık Oluyor; Tutku ve Bütçe En İyi Arkadaş Oluyor ve benim favorim, Sanallık ve Gerçekliğin Bir Randevusu Olması. Sanırım şirket film yapıyor, ama bunun netleşmesi için sunumun üçte ikisine kadar geçmemiz gerekti. Kurz aynı zamanda kendisini bir geri dönüşüm şirketine dönüştürüyor, bu yüzden daha fazla ayrıntı için bu alanı izleyin.
***
Bu makale, baskının olumlu çevresel etkisi konusunda farkındalık yaratmayı amaçlayan bir endüstri girişimi olan Verdigris Projesi tarafından hazırlanmıştır. Bu haftalık yorum, baskı şirketlerinin çevre standartları ve çevre dostu işletme yönetiminin kârlılıklarını iyileştirmeye nasıl yardımcı olabilecekleri konusunda güncel bilgilere sahip olmalarına yardımcı oluyor. Verdigris şu şirketler tarafından destekleniyor: Agfa Graphics, EFI, Fespa, Fujifilm, HP, Kodak, Miraclon, RicohSplash PR, Unity Publishing ve Xeikon.
www.digitaldots.info
